In de kijker:

Museum verwerft Apimondiamedaille

Apimondia is een internationale organisatie waarbinnen de verschillende nationale bijenhoudersorganisaties samenwerken op o.a. wetenschappelijk gebied. Sinds 1897 wordt er om de twee jaar een internationaal Apimondiacongres georganiseerd. Apimondia onderhoudt zeven wetenschappelijke commissies en vijf regionale commissies met het oog op het bevorderen van wetenschappelijk inzicht van de bijenteelt en de uitwisseling van informatie te vergemakkelijken.

Museum overrompeld

Vandaag kwamen diverse leden van de ‘Maastrichter Ski Club’ op bezoek in het Bijenteeltmuseum. Normaliter kan het bijenteeltmuseum groepen van maximaal 15 personen ontvangen, maar de groep enthousiaste MSC-leden was heel wat groter. En dat geeft problemen bij het bezoeken van de sowieso al proppensvolle expositieruimtes. Gelukkig was het stralend weer en kon men op de binnenkoer van het museum - bij een kop koffie en een stuk vlaai - al heel wat tekst en uitleg geven over het mysterieuze bijenleven.

Baby bees

Voorbije zondag brachten we een kort bezoekje aan de rommelmarkt te Lanaken. Toen we huiswaarts keerden hadden we een tas vol met bijenpopjes, dewelke goed van pas kunnen komen als decoratie bij de uitstalling van onze bijenproducten. De foto toont enkele van de Anne Gebbes Baby Bees.

 

Lichtsymbool uit bijenwas

Tijdens zijn bezoek aan een museum in Baden-Württemberg maakte imker René Janssen een foto van een bijenwaskaarsje. Op het infobordje naast het kaarsje lezen we (vrij vertaald) volgende tekst: Een lichtsymbool. Tijdens de misviering brachten familie en naasten een ‘wasoffer’ ter nagedachtenis van een overledene. De waskaarsjes bevonden zich op de armleuning van de kerkstoelen. Het branden van deze bijenwaskaarsjes werd in de gemeente Steinach - een gemeente in de Duitse deelstaat Baden-Württemberg - rond 1965 stopgezet.

 

Onbekend object

Maastrichtenaar Leo Bochman schonk het Bijenteeltmuseum een wel heel merkwaardig object, vervaardigd uit bijenwas. 15 dunne draadjes zitten ingesmolten in een plat snoer of lont, met een dikte van 9 mm x 4 mm. Dit mooi opgerold lont kan makkelijk afgewikkeld worden. Leo op z’n Mestreechs: “Iech deenk dat het e spinsleech es” of vrij vertaald: een wasdraad aan een stok, waarmee in vroegere tijden de kaarsen in de kerk werden aangestoken. Het enige waar we zeker van zijn is dat dit lont al zeer oud is. Weet jij waarvoor dit lont uit bijenwas diende? Laat het ons weten.

Maastrichtse leerlingen op bezoek

Op donderdagvoormiddag 2 juni bezocht een groep leerlingen (Vso) van de Jan Baptistschool uit Malberg (Maastricht) - samen met enkele begeleiders - het bijenteeltmuseum Lanaken. Na een korte uitleg over de honingbij en haar huisvesting werden via een powerpointpresentatie de imkeractiviteiten verduidelijkt. Enkel de ‘durvers’ kregen een kapruin opgezet om de honingbijen van kortbij te observeren. Na een bezoek aan het slingerlokaal werd de rondleiding afgesloten met het proeven van vers geslingerde honing. 

 

Wielspoortje

Het museum den AST (Halle) had in haar collectie een deel van het materiaal van Maurice Destryker (1918-2005), die meer dan 75 jaar imkerde in Halle (Vlaams-Brabant). Het materiaal dateerde grotendeels uit de jaren 1950. Door verfijning van haar collectieprofiel zocht museum den AST een nieuwe bestemming voor het aanwezige imkersmateriaal. In samenspraak met Peter François, conservator den AST, mocht het bijenteeltmuseum Lanaken op 19 mei alle imkersmaterialen gaan afhalen. De afbeelding toont een wielspoortje dat begin vorige eeuw gebruikt werd voor het insmelten van waswafels.

Korfhalletje

Een imker schept een zwerm die aan een takje hangt. De tekst bij deze tekening vermeldde: “Wanneer men de bieën geen kwaad doet, steken zij niet, maar het is toch zeer geraadsaam eenen biekogel of kaproen aan te doen, wanneer men ze verzorgt. Een bieënkorf kan jaarlijks van 3 tot 4 zwermen voortbrengen.” Illustratie uit ‘Goedheid jegens de dieren’. Drukkerij Jozef Van In, Lier - 1925.

Den naerstigen byenhouder

Twee ingelijste tegeltjes met de afbeelding van ‘Den naerstigen byenhouder’. Naar een kopersnede getekend door Gerbrand van den Eeckhout (1621-1674), een navolger van Rembrandt. Goed te zien is hoe een zwerm de korf verlaat. De imker slaat met een stok op een pan. Hij probeert het geluid van de donder na te bootsen, in de hoop dat de zwerm - uit schrik voor naderend onweer - snel en kortbij tros gaat vormen. De lege korf op de voorgrond dient om de zwerm te scheppen en in te huisvesten. Schenking Imkerij Bijenteeltmuseum Ecopoll Geffen (NL)

Pagina's